پشتکار و تلاش یا استعداد و هوش : چه کسی میبرد ؟

حتما تا حالا به این فکر کرده اید که پشتکار مهم تراست یا استعداد خدادادی . از نظر هرکس ، ریشه موفقیت ، بیشتر به سمت یکی از این دو متمایل است . بعضی پشتکار را ملاک موفقیت می دانند بعضی ها عقیده دارند استعداد تعیین می کند که چه کسی موفق میشود چه کسی نه . در زیر میتوانید نتیجه تحقیقات روانشناسان را در این مورد بخوانید :

David Hambrick در یکی از مقالاتش موضوع داغ استعداد را زیر سوال میبرد و اعتقاد دارد که استعداد به هیچ وجه مهم نیست . ما هم دوست داریم باور کنیم که برای بهترین بودن تنها کافی است که به اندازه کافی سخت کار کنیم و پشتکار داشته باشیم . تا زمانی که واقعا بخواهیم میتوانیم هرکسی باشیم : دانشمند ، ستاره پاپ ، قهرمان ورزشی همانطور که Malcolm Gladwell  بیان کرده است :

ارتباط بین موفقیت و IQ  تنها تا نقطه بخصوصی کار میکند . بنظر میرسد ، همین که IQ یک نفر به حدود 120 برسد  ، مقدار بالاتر تاثیری در ایجاد یک موفقیت قابل توجه در دنیای واقعی نخواهد داشت. 

David Brooks  هم در کتاب معروف خودش ” حیوان اجتماعی ” همین ایده را بیان میکند : یک فرد با  150- IQ از فردی با  120 – IQ ، در تئوری بسیار باهوش تر است ، اما ان 30 نمره اضافه در موفقیت مربوط به یک عمر زندگی در دنیای واقعی ، مزیت چندانی بحساب نمی اید “

اگرچه نباید استعداد را دست کم گرفت. استعداد مثل یک بانک است ، هرچه حسابتان بالاتر باشد ، بهتر و مطمئن تر است ، تنها اختلاف در نمرات بالاتر ، به اندازه ای که اختلاف در نمرات پایین تر ، موفقیت ایجاد میکند ، نیست .

اگر نگاه عمیقی به اطرافیانتان بیندازید ، می بینید، انهایی از ما که استعدادهای معمولی تر و عادی تر دارند ، هم شانس خودشان را دارند . حتی اگر هم تصور میکنید با یک نابغه در درون ژن هایتان بدنیا نیامده اید ،  هنوز هم می توانید از باهوش ترین افراد گروه ، عملکرد بهتری داشته باشید ، بشرطی که شما به اندازه کافی تلاش کنید و او نه .

تازمانی که در یک مسابقه مثل مبارزه برای طلای المپیک شرکت نکرده اید، که تنها یک نفر در ان میتواند برنده شود ، این خبر بسیار خوبی است . به این معنی که با تلاش و پشتکار در کارتان میتوانید جز طبقات بالا باشید . شاید هرگز نتوانید بهترین باشید ، اما میتوانید در کارتان صاحب نام باشید و پول خوبی هم دربیاورید . از طرفی دیگر اگر حرفه ای را انتخاب کرده اید که دران تنها یک نفر برنده میشود ، بهتر است دعا کنید که با کلی استعداد بدنیا امده باشید .

خبر خوب این است که کسایی که استعدادهای بسیار بالا و کمیابی دارند ، در تعداد هم انگشت شمار هستند . اما از انجا که میدانیم طفره رفتن و از زیر کار و تمرینات در رفتن چقدر در بین افراد شیوع دارد ، کسایی که بسختی کار میکنند نیز بشدت انگشت شمارند .  اغلب اوقات شما تنها با یکی از دو درحال رقابت هستید ، استعداد یا پشتکار ، نه هردو .  کسایی که هم قدرت طبیعی در کاری را دارند و هم حاضرند تلاش و از خودگذشتگی ای را که لازم است انجام دهند ، به اندازه الماس نایاب هستند . اگر یک زنده اش را دیدید ، ازش عکس بگیرید ، یکی اتوبیوگرافی از خودتان و دیدارتان با ان شخص بنویسید و برایشان ارزوی موفقیت کنید . این دنیا و تمام مشکلاتش ، به ادم هایی نظیر انها نیاز دارد .

چنانچه این مرزها را هنوز هم بخوبی متوجه نشده اید ، یک بار دیگر خلاصه به ان اشاره میکنم . بین اینکه کسی که در کاری استعداد چندانی ندارد ولی پشتکار و تلاش بالایی دارد و در تمریناتش نظم شخصی بالایی دارد ، و کسیکه استعداد و هوش بالایی در همان زمینه دارد ولی اصطلاحا تنبل است ، اولی همیشه برنده میشود ( مثال فلان دانش اموز دبیرستانی تان را هم فراموش کنید که درس نمیخواند ولی همیشه بیست میگرفت ، سیستم موفقیت و کار در جامعه خیلی با سیستم نمره گرفتن و موفقیت در مدارس ، دانشگاه ها و مراکز اموزشی متفاوت است ، محدوده توانایی ها و مهارت هایی که لازم است تا در دنیای واقعی موفق شوید ، بسیار بیشتر از توانایی حفظ کردن جغرافیا یا پیدا کردن  X و Y است )

اما اگر فکر میکنید که  میدانید ، استعداد کاری را دارید و حاضرید که دران فداکاری کنید و سخت تلاش کنید و طفره رفتن را شکست دهید و ان را تبدیل به انگیزه کنید ، از همین الان پیشاپیش بهتان تبریک میگویم . شما جز شکست ناپذیرها خواهید بود!

Leave a Reply

Your email address will not be published.